“Panta rhei”, czyli “wszystko płynie”.
Pamiętam nasza parafię w latach 80., jako małą wspólnotę, gdzie więzi międzyludzkie miały niemal rodzinny charakter. Byliśmy jedną dużą parafialną rodzinę. Na Prawosławie patrzyło się raczej niechętnie, dużo ludzi w dalszym ciągu ukrywało swoją przynależność konfesyjną. W województwie katowickim, w latach 80. mieszkało i pracowało sporo osób z dawnego województwa białostockiego, z Podlasia. Nasza parafia miała też taki właśnie nieco podlaski charakter. Większość parafian pochodziła właśnie z tego regionu. Wydarzeniem wielce komentowanym był ślub wnuczki ówczesnego pierwszego Sekretarza KC PZPR. To był zwiastun nadchodzących zmian …
Potem wszystko przyspieszyło, w moim życiu i wokół. Świat niesamowicie się zmienił. Upadek przemysłu w naszym regionie. Potem kolejne zmiany, nowe technologie i media, globalizacja i sekularyzacja. Nowi ludzie. Chrzciny, śluby, pogrzeby. Powitania i pożegnania. Otwarcie granic, epidemia ale i emigracja do naszego regionu.
Cerkiew prawosławna w Sosnowcu stała się ważnym punktem na prawosławnej mapie Polski. Polacy, Ukraińcy, Gruzini, Białorusini, Rosjanie, Serbowie, Grecy, Rumuni i Bułgarzy. Razem modlący się i zwracający się do tego co niezmienne i najważniejsze. Dla wielu nasza cerkiew stała się domem.
Współczesność stara się uchwycić fotografia. Na zdjęciu duchowni ojcowie: Mikołaj, Jan, Aleksander oraz Aleksander. Lektorzy Witalij i Dymitr. Prowadzący chór pani Antonina. Najmłodsi pomocnicy Antoni, Aleksy, Kostja i Ivan. Na innych zdjęciach i wspomnieniach parafianie. Z równych krajów, mówiący wieloma językami. Młodsi i starsi. Większość radosna i uśmiechnięta. Wszystkich jednoczy wspólna wiara – święte Prawosławie. To fotografia dnia dzisiejszego, co będzie jutro?
Jeden z ojców pustyni, abba Izajasz tak odpowiedział na to pytanie: „Nie sądźcie przyszłości, albowiem co ma nadejść, nadejdzie; starajcie się raczej o to, co dzisiaj przynosi wam zbawienie”.
Ks. Mikołaj Dziewiatowski, proboszcz Parafii Prawosławnej w Sosnowcu.